Δημήτριος Κ. Βυζάντιος
Κωνσταντινούπολη · 1790–1853 · Νεοελληνικός Διαφωτισμός
Ο Δημήτριος Κ. Βυζάντιος (πραγματικό όνομα Δημήτριος Χατζηασλάνης, 1790–1853) είναι ο θεμελιωτής του νεοελληνικού σατιρικού θεάτρου. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, μετείχε στον αγώνα του 1821 ως αξιωματικός, και μετά την ανεξαρτησία εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο και αργότερα στην Πάτρα όπου εργάστηκε ως δικαστικός υπάλληλος.
Το αριστουργηματικό του έργο «Η Βαβυλωνία ή Η κατά τόπους διαφθορά της ελληνικής γλώσσης» (πρώτη έκδοση 1836, οριστική 1840) είναι κωμωδία πέντε πράξεων που εκτυλίσσεται σε ναυπλιώτικο πανδοχείο μετά την Ναυμαχία του Ναυαρίνου: Έλληνες από κάθε περιοχή — Κρητικός, Χιώτης, Πελοποννήσιος, Αλβανός, Αρβανίτης, Επτανήσιος, Λογιότατος καθαρευουσιάνος — μαζεύονται για να γιορτάσουν, μα η αδυναμία να συνεννοηθούν στις διαφορετικές διαλέκτους τους τους οδηγεί σε χάος. Πιο διαρκές κωμικό σχόλιο για την πολυγλωσσία της νεογέννητης Ελλάδας δεν γράφτηκε ποτέ. Πέθανε στην Πάτρα το 1853.