Δημήτριος Βικέλας

Ο Δημήτριος Βικέλας (1835–1908) ήταν μία από τις πιο πολυσχιδείς ελληνικές φυσιογνωμίες του 19ου αιώνα: πετυχημένος έμπορος στο Λονδίνο, σημαντικός λογοτέχνης, πρώτος πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ιδρυτής του Συλλόγου προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, μεταφραστής του Σαίξπηρ στα ελληνικά.

Γεννήθηκε στην Ερμούπολη, μεγάλωσε ανάμεσα σε Οδησσό, Κωνσταντινούπολη και Λονδίνο, και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Το εμπορικό του γραφείο του επέτρεψε να ζει ανεξάρτητος· έζησε τριάντα χρόνια στο Λονδίνο και, από το 1876, στο Παρίσι.

Το μυθιστόρημά του «Λουκής Λάρας» (1879, δημοσιευμένο πρώτη φορά στον «Εστία») είναι η πρώτη εκτεταμένη αφήγηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας με ρεαλιστικές προδιαγραφές — η ιστορία ενός εμπόρου από τη Χίο που, μικρός ακόμα, αναγκάζεται να φύγει από το νησί κατά τη σφαγή του 1822 και ξεκινά, με κόπο και φρόνηση, να ξαναχτίσει τη ζωή του. Το έργο μεταφράστηκε σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες και αναγνωρίστηκε αμέσως ως λογοτεχνική καινοτομία.

Το 1894 υπήρξε από τους εμπνευστές της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων· ο Γιώργος Αβέρωφ χρηματοδότησε την ανακατασκευή του Παναθηναϊκού Σταδίου με πρωτοβουλία του Βικέλα, και οι πρώτοι σύγχρονοι Αγώνες του 1896 έγιναν στην Αθήνα.