«Πατέρα μου, κοίταξε:εκεί μες στη σούδαχρυσή πεταλούδαγυρίζει, πετά.
»Πατέρα μου, βόηθα μενα μην τηνε χάσω.Θα πάω να την πιάσω.Πώς φεύγει γοργά.»
«Παιδί μου, θυμήσου το:του κάκου θα τρέχεις,φτερά συ δεν έχειςκι εκείνη πετά.
»Στον κόσμο που βρίσκεσαιτρελές χρυσαλλίδεςθα να ’ναι οι ελπίδες,του κόσμου η ψευτιά.
»Μην τρέξεις οπίσω τους,γιατί θα δειλιάσεις,κι εωσού να τες πιάσειςθα σ’ έβρει η νυχτιά.»
«Πατέρα, την έπιασασ’ εκειά τα λουλούδια.Τραγούδια, τραγούδια,είν’ όσα μού λες.»
Κι εκεί που εχαιρότουνε,κι εκεί που την πιάνειμεμιάς τηνε χάνει.«Παιδί μου, μην κλαις!