Μοναστηρήσια μου ὤμορφη, ἐδῶ εἶμαι καὶ κυττάω.Πρόβαλε κεῖ ’ς τὰ κάγκελα νὰ ἰδῇς ποῦ τραγουδάω.Βγαίνει γιὰ σὲ γλυκύτατος ἀπ' τὴν καρδιά μου ὁ στίχος·Ἄς τὸν ἀφήνῃ νὰ περνᾷ, καὶ ἄς μὴν ζηλεύῃ, ὁ τοῖχος.Κάμε νὰ φύγῃς, ἄν μπορῆς· ἔλα νὰ σὲ φιλήσω.Μὲ τὸ φιλάκι μοναχὰ τὴ φλόγα μου θὰ σβύσω.Μοναστηρήσια μου ὤμορφη, ἐδῶ ἔλα καὶ στοχάσουΠῶς δὲ θὰ κάμω νὰ χαθῇ, ἀθώα μου, ἡ παρθενιά σου.
Ποίημα