Ίσκιος μου ή φως μου,πάντα είσ’ εμπρός μου,μαζί όπου να ’μαι,γλυκομιλάμε,η ζωή κυλάειμ’ εσένα πλάι,μιλώ ή σωπαίνω,μ’ εσένα κρένω.Σιωπή: Είν’ η γλώσσαγια πόσα! Για όσαδε μπορεί ακόμανα πει το στόμα.Όνειρο ή σώμα,νύφη ενός γάμου,κοντά, μακριά μου,νά η συντροφιά μου!
Ποίημα
43
Κωστής Παλαμάς · ΟΙ ΠΕΝΤΑΣΥΛΛΑΒΟΙ ‒ ΤΑ ΠΑΘΗΤΙΚΑ ΚΡΥΦΟΜΙΛΗΜΑΤΑ ‒ ΟΙ ΛΥΚΟΙ ‒ ΔΥΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΑ