Στενή ζωή μου,πλατιά μου σκέψη,στη φυλακή μου(ποιός θα πιστέψει;)και οι καλογέροικαι οι χαροκόποι,και νέοι και γέροικαιροί και τόποι.
Κελί στενό,γνώμη πλατιάκαίει (και πονώ)παντού η φωτιά.
Στη φυλακή μου,για ζωή, για σκέψη,κι όποια η ποινή μου,δε θα τελέψειπαρά στην άλληφυλακή πάλιπου θα δεχτεί με:
—Πάει πια! Κοιμήσου,και ο τάφος σου είμαι,και ο λυτρωτής σου.