Στης ψυχής μου τα βάθη, στης ζωής μου τα ρήχη,σαν κοιμάμαι (αν κοιμάμαι) και σαν αγρυπνώμ’ ένα γρήγορο μάτι, με περπάτημα οκνό,σε ξανοίγω, διαβαίνεις, είσαι η Πρόνοια, είσαι η Τύχη;