Μετάβαση στο περιεχόμενο
Ποίημα

187

Κωστής Παλαμάς · ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ του Φήμιου
Τα πάθη συναλλάζονται, στο μέγα τους μεθύσι,σα με τη θάλασσα ουρανός, φαντάζουν η ίδια φύση·και η σκέψη γλύκα ερωτική και —ποιός θα το πιστέψει;κι η ερωτική ηδονή σεμνή πως είναι σαν τη σκέψη!