Μετάβαση στο περιεχόμενο
Ποίημα

133

Κωστής Παλαμάς · ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ του Φήμιου
Στα Ηλύσια του ιδανικού θρονιάζεσαι, άνθρωπε, θείος μύθος.Περνά ξαναπερνά στη ζωή τ’ ανθρώπινο τυφλό το πλήθος,και ή ξεπεσμός ή προκοπή, τα ίδια τού φαντάζουν όλανέα, και τα που γεννοβολά, και τα παλιά που εγεννοβόλα.