Και πια καμιά και πιθυμιά και μνήμη και φροντίδα,μεγαλοσύνες, ομορφιές, καμιά χαρά μπροστά σου,και στη γωνιά και αόμματος και με την αλυσίδαθρόνος η γη σαν την πατάς, το φως είν’ η ματιά σου.