Και ζω με την αφροντισιά και της συμπάθειας και του ψόγου,πετραρχικός, και με το Freud ψυχαναλυτικός,και σμίγει μες στα βάθη μου δαίμονας —αγαθός; κακός;—της κόρης το χαμόγελο, το φρίμασμα του αλόγου.