Μετάβαση στο περιεχόμενο
grecolingua.gr
Κωστής Παλαμάς · 29.
Ποίημα

29.

Κωστής Παλαμάς · ΙΑΜΒΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΙΣΤΟΙ
Ξένε σοφέ, πώς ήθελατο φθαρτό μου τραγούδινα σμίξω με του λόγου σουτο αθάνατο λουλούδι.
«—Μάθε πως τα συστήματατων φιλοσόφων, κάθενου τρανού φεγγοβόλημα,κάθ’ επιστήμη, μάθε
πως δεν αξίζουν τίποτετα πάντα απ’ άκρη σ’ άκρη,όσο αξίζει ένα φίλημα,όσο αξίζει ένα δάκρυ!»