Το θάμασμα, το παίνεμα είναι λάθιαστα φυλλοκάρδια που τα σημαδεύειμιαν αλάθευτη ορμή σαν από βάθιαπύρινα ανεβατή, και τ’ αναδεύει.Μάθε, ματιά είν’ ο πόνος, κι η συμπάθειαγλυκόγελο· η ψυχή γι’ αυτά παλεύει,φήμη, δόξα θολά είναι κατακάθιατου θείου πιοτού που αγάπη το φιλεύει.Σήμερα στο χρυσό το θυμιατήριμην καις το μοσκολίβανο που ξέρεις,του κάκου κρύα λατρεία μη μου προσφέρεις.Άφησε κάποιον πόθο μου να γείρειλυπητερά σα να γυρνά από ξόδια,τα πλαστικά να σου φιλήσει πόδια.
Ποίημα