Μες στην ξένη γη την ακριβήπήρ’ από την πράσινη φωλιάκι έκλεισα τα κόκκινα πουλιάστο χρυσοπλεμένο το κλουβί.
Το χρυσοπλεμένο το κλουβίγίνηκε μια δεύτερη φωλιά,και στα χώματά μας τα πουλιάνέα πατρίδα βρίσκουν ακριβή.
Κι αλαφρά αναδεύουν τα φτεράκαι ψυχών και κόσμων γοργολένετα βαθιά και τα πλατιά και κλαίνε
και χαμογελάν αστραφτερά,και μικρά και σαν από κοράλλι,κελαηδάνε με φωνή μεγάλη.