Σὰν πεθάνω, ἐδῶ θἄρθω μὲ τὰ μύριαΦαντάσματα ἄϋπνα μέσα σὲ ἄϋλα γνέφια,Ἢ σὲ ἀσημοβολὴς μαϊκὰ σεντέφιαΤ’ ἅγια τῆς νύχτας νὰ χαρῶ μυστήρια·Νὰ ἰδῶ τῶν ξωτικῶν τὰ πανηγύρια,Τῶν τελωνιῶν τὰ θεότρελλα κέφια,Τοῦ Νεραϊδοχοροῦ νὰ ἀκούσω ντέφιαΚαὶ Σέρηνων τραγούδια ἢ καὶ μαρτύρια.Καὶ ἅμα στὰ ἀστέρινά τους χρυσαμάξιαΟἱ ἀγγέλοι φύγουν καὶ ὁ Ἥλιος φέξῃ πίσω,Ὕμνο στὴν τετραγάλανη μονάξιαΠουλὶ τ’ ἄγριου γιαλοῦ θὰ κελαηδήσω·Τεχνίτρα ἡ πικροθάλασσα παράξιαΤῆς λαλησιᾶς μου θὰ βαστάει τὸ ἴσο.
24 VIII. 1905