Κι οι μπερντέδες ήταν κόκκινοιΚι ήταν άσπρο το κρεβάτι,Κι όλο θόλωνε, όλο μέλωνεΤο γλυκό σου μάτι,Και τα χέρια σου πλεκόντουσανΣτο κορμί μου γύρω γύρω,Κι έπινα μέσα απ’ τα χείλια σου,Γλυκιάν άχνα σαν το μύρο,Και σταλάζανε απ’ τα χείλια σουΓλυκά λόγια σαν τα μύρα,Και ήταν άσπρό το κρεβάτι μαςΚι οι μπερντέδες σαν πορφύρα…Έτσι αγάπη μου σε χόρτασαΚι έτσι αγάπη μου σε ήπιαΜέσα στ’ άνομα αγκαλιάσματαΣτ’ άνομα καρδιοχτύπιαΚι απ΄ το μέλι ποθοπλάνταζεΤο κορμί σου και το μάτιΚι οι μπερντέδες ήταν κόκκινοιΚι ήταν άσπρο το κρεβάτι