Τὰ μεγαλεῖα νὰ φοβᾶσαι, ὦ ψυχή.Καὶ τὲς φιλοδοξίες σου νὰ ὐπερνικήσειςἂν δὲν μπορεῖς, μὲ δισταγμὸ καὶ προφυλάξειςνὰ τὲς ἀκολουθεῖς. Κι ὅσο ἐμπροστὰ προβαίνειςτόσο ἐξεταστική, προσεκτικὴ νὰ εἶσαι.
Κι ὅταν θὰ φθάσεις στὴν ἀκμή σου, Καῖσαρ πιὰ·ἔτσι περιωνύμου ἀνθρώπου σχῆμα ὅταν λάβεις —τότε πρὸ πάντων πρόσεξε σὰν βγεῖς στὸν δρόμον ἔξω,ἐξουσιαστὴς περίβλεπτος μὲ συνοδεία,ἂν τύχει καὶ πλησιάσει ἀπὸ τὸν ὄχλοκανένας Ἀρτεμίδωρος, ποῦ φέρνει γράμμα,καί λέγει βιαστικὰ «Διάβασε ἀμέσως τοῦτα«εἶναι μεγάλα πράγματα ποῦ σ’ ἐνδιαφέρουν»,μὴ λείψεις νὰ σταθεῖς· μὴ λείψεις ν’ ἀναβάλλειςκάθε ὁμιλίαν ἢ δουλειά· μὴ λείψεις τοὺς διαφόρουςποῦ χαιρετοῦν καὶ προσκυνοῦν νὰ τοὺς παραμερίσεις(τοὺς βλέπεις πιὸ ἀργά)· ἂς περιμένει ἀκόμηκ’ ἡ Σύγκλητος αὐτή, κ’ εὐθὺς νὰ τὰ γνωρίσειςτὰ σοβαρὰ γραφόμενα τοῦ Ἀρτεμιδώρου.