Μετά που επέστρεψε, περίλυπη, απ’ την κηδεία του,η αδελφή τού εγκρατώς και πράως ζήσαντος,του λίαν εγγραμμάτου Αντιόχου, βασιλέωςΚομμαγηνής, ήθελ’ ένα επιτύμβιον γι’ αυτόν.Κι ο Εφέσιος σοφιστής Καλλίστρατος —ο κατοικώνσυχνά εν τω κρατιδίω της Κομμαγηνής,κι από τον οίκον τον βασιλικόνασμένως κ’ επανειλημμένως φιλοξενηθείς—το έγραψε, τη υποδείξει Σύρων αυλικών,και το έστειλε εις την γραίαν δέσποιναν.
«Του Αντιόχου του ευεργέτου βασιλέωςνα υμνηθεί επαξίως, ω Κομμαγηνοί, το κλέος.Ήταν της χώρας κυβερνήτης προνοητικός.Υπήρξε δίκαιος, σοφός, γενναίος.Υπήρξεν έτι το άριστον εκείνο, Ελληνικός—ιδιότητα δεν έχ’ η ανθρωπότης τιμιοτέραν·εις τους θεούς ευρίσκονται τα πέραν.»