ἐκείνην τὴν ντάμα Ζαμπέα ἀπὸ τὸ πριγκιπᾶτοὡς κληρονόμος φυσικός· κ᾿ ἐνταῦτα πάλε ἀπὸ αὗτοκράζει τὸν μισὶρ Φλορᾶν καὶ ἐρρεβέστισέ τονὡς ἀβουέρην, τὸν ἔποικεν ὁμοίως καὶ κληρονόμον·πρίγκιπα τὸν ἐθρόνιασε νὰ λέγεται Ἀχαΐας.Κι ἀφότου ἐπλήρωσε ἡ χαρά, τοῦ πρίγκιπος ὁ γάμος,ἐδιόρθωσε τὸ μίσσεμα νὰ ἐξέβῃ ἀπὸ τὴν Πούλιαν,τιμητικά, μὲ παρρησίαν νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν Μορέαν.Τὸν ρῆγαν ἐπροσκύνησεν, ἀπηλογίαν ἐπῆρεν,τοὺς κόντους καὶ καβαλλαρίους ἀπεχαιρέτησέν τους,τὴν φαμελίαν του αὔξησεν, ἐρρόγεψεν καὶ ἄλλους·εἶχεν ἀπάνω εἰς τὰ ἄλογα καβαλλαρίους, σιργέντες,ἀπάνω γὰρ τῶν ἑκατόν, τριακοσίους τζαγραόρους.593 Εἰς τὸ Βροντῆσι ἀπέσωσεν, ηὗρεν τὰ πλευτικά του,ἐσέβη ἀπέσω εἰς αὐτὰ κ᾿ ἦλθεν εἰς τὴν Κλαρέντσα.Ὁ μπάϊλος τότε τοῦ Μορέως, ὁ γέρο μισὶρ Νικόλαος,στὴν Ἀνδραβίδα εὑρίσκετον· τὸ μάθει τὸ μαντᾶτο,εὐθέως ἐκαβαλλίκεψεν κ᾿ ἦλθεν εἰς τὴν Κλαρέντσα·τὸν πρίγκπα ἐπροσκύνησεν κι ὅσοι ἦσαν μετ᾿ αὖτον,κι ὁ πρίγκιπας τὸν ἔποικεν ἀναδοχὴν μεγάλην.Κι ὅσον ἐκατεστόλιασεν ὁ πρίγκιπας τὸν λαόν τουἐκεῖσε εἰς τὴν ἐκκλησίαν ὅπου εἶναι οἱ Φρεμενοῦροι,ὥρισεν κ᾿ ἐσωρεύτησαν μικροί τε καὶ μεγάλοι.594 Ἔδειξεν τὰ προστάγματα καὶ τὰ χαρτία ποῦ ἐβάστα,τοῦ μπάϊλου ἐπροσκόμισεν τὸν ὁρισμὸν τοῦ ρήγα·τὸ πῶς ὁ ρῆγας τὸν ὥριζεν, ἐγράφως τοῦ τὸ ἐμήνα,τὸ πριγκιπᾶτον τοῦ Μορέως νὰ τοῦ τὸ παραδώσῃ,τὰ κάστρη καὶ τὴν ἀφεντίαν ὅλου τοῦ πριγκιπάτου.595 Ἀπ᾿ αὔτου ἐβγάνει πρόσταγμα τὸ πῶς ἐμήνα ὁ ρῆγας
Ποίημα · 1330