Κι ὁ ρῆγας, ὡς εὐγενικὸς καὶ φρόνιμος ὅπου ἦτον,πολλὰ τὸ ἐβλαστήμησεν, μεγάλως τὸ ἐλυπήθη,κ᾿ ἐχόλιασεν πρὸς ἐκεινούς, ὅπου τὸ ἔργον ἐποῖκαν,καὶ φανερὰ τὸ ἐλάλησεν οἱ πάντες γὰρ τὸ ἀκοῦσαν·τὸ πῶς ἠγάπα κ᾿ ἤθελεν κάλλιον νὰ εἶχεν χάσειμίαν ἀπὸ τὲς χῶρες του ἐκ τὲς καλλιώτερές του,παρὰ νὰ εἴχασιν ποσῶς τὸν Κουραδὴ σκοτώσει.Ἐπεὶ ἂν τὸν εἶχαν ζωντανὸν πιάσει εἰς πόλεμόν του,τιμὴν μεγάλη ἐβούλετον νὰ τοῦ εἶχεν ποιήσει,διατὸ ἦτον γὰρ εὐγενικὸς ἄνθρωπος καὶ στρατιώτηςκαὶ ἔρχετον στρατιωτικὰ τοῦ νὰ ἔχῃ ἐκδικήσειτὸν θάνατον τοῦ ρόϊ Μαφρέ, ποῦ ἦτον ἐξάδελφός του,κι οὐδὲν τὸ ἐξεδούλεψεν νὰ κόψῃ τὴν κεφαλήν του.489 Ἀφότου γὰρ ἐπλήρωσεν ὁ πόλεμος ἐκεῖνος,τοὺς ζωντανούς, ὅπου ἔπιασαν, ὥρισεν γὰρ ὁ ρῆγαςκαὶ ὅλους ἐδιεμοίρασαν κ᾿ ἐστείλασιν στὰ κάστρη.Τὸ κέρδος ὅπου ἐκέρδισαν ὥρισεν πάλε ὁ ρῆγας,ὁ κατὰ εἷς τὸ ἐκέρδισεν νὰ τὸ ἔχῃ ἐδικόν του.Τὴν τένταν γὰρ τοῦ Κουραδῆ, ὅπου εἶχεν δέκα στύλους,καὶ τὰ λαμπρὰ τὰ ἄρματα τὰ ροῦχα, τὸ λογάρι,τὰ εἶχεν στὴν κατοῦνα του, ἐκράτησεν ὁ ρῆγαςδιὰ λόγου κ᾿ ἰμοιράδι του, τίποτε ἄλλον οὐ χρειάστη.Καὶ τὴν κατοῦνα τοῦ δουκὸς ντὲ Καρεντάνα ἐκείνου,τὰ εἶχεν εἰς τὲς τέντες του, ἄρματα καὶ λογάρι,ὥρισεν καὶ ἐδώκασιν τοῦ πρίγκιπος Γυλιάμουδιὰ εὐεργεσίαν κι ὁ λόγου του μερίδιν τοῦ πολέμου.
Ποίημα · 1330
ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΒΙΛΛΑΡΔΟΥΪΝΟΣ ΠΡΙΓΚΙΨ ΜΟΡΕΩΣ (ΙΔ΄)
Ἀνώνυμος (Χρονικόν τοῦ Μορέως) · Τὸ Χρονικὸν τοῦ Μορέως