νὰ εἶναι εἰς βοήθειαν σου ἔνθα κι ἂν ὑπαγαίνῃς·ἐπεὶ ἔχω ἐλπίδα εἰς τὸν Θεὸν κ᾿ εἰς τὴν ἁγίαν Θεοτόκον,στὴν φρόνεσιν κ᾿ εἰς τὴν στρατείαν, ὅπου ἔνι εἰς ἐσένα,νὰ ποιήσῃς πρᾶγμα τῆς τιμῆς πρῶτα τῆς Ἐκκλησίαςμετὰ ταῦτα ἐμὲν κ᾿ ἐσὲν κι ὁλῶν τῶν ἐδικῶν μας».429 Ὁ κόντος γάρ, ὡς φρὁόνιμος ὅπου ἦτον κ᾿ ἐπιδέξιος,τὸν ρῆγαν εὐχαρίστησεν ὡς ἀφέντην κι ἀδελφόν του,καὶ μετὰ ταῦτα ἐδιόρθωσε, ἀπῆρε γὰρ λογάριν,φουσσᾶτα ἐρρόγεψεν πολλά, ἀνθρώπους παιδεμένους,καβαλλαρίους γὰρ καὶ πεζοὺς στρατιῶτες ἀντρειωμένους,τὸν ρῆγα ἀπεχαιρέτησεν, ἀπῆλθεν στὴν Προβέντσαν.430 Τὰ πλευτικά του ἐδιόρθωσεν, ἐσέβηκεν εἰς αὖτα,καὶ εἰς τὴν Ρώμην ἔσωσεν ἀπέσω εἰς ἕναν μῆναν.Δώδεκα μίλια εὑρίσκεται ἡ θάλασσα ἐκ τὴν Ρώμην·κι ἀφότου ἐξέβηκε εἰς τὴν γῆν, ἐβγῆκεν ὁ λαός του·τὰ ἄλογα καὶ τὰ φαρία καὶ τὲς ἀρματωσίες,καὶ τὴν φαγοῦραν ἀλλὰ δὴ καὶ τὲς οἰκονομίες,ὥρισεν κ᾿ ἐφορτώσασιν ᾿ς ἁμάξια καὶ μουλάρια,κ᾿ ἐκίνησεν κι ἀπέρχετον ὁλόρθα εἰς τὴν Ρώμην.431 Τὸ ἀκούσει ἐτοῦτο ὁ ἁγιώτατος τῆς Ρώμης γὰρ ὁ Πάπας,ὁ μισὶρ Κάρλος ἔρχετον, ὁ κόντος τῆς Προβέντσας,μὲ τὰ φουσσᾶτα τὰ λαμπρά, τὸ ἄνθος τῆς Φραγκίας,ἐσήκωσε τὰς χεῖρας του καὶ τὸν Θεὸν δοξάζει,τὸν ἅγιον Πέτρον ἀλλὰ δὴ ὁμοίως τὸν ἅγιον Παῦλον,
Ποίημα · 1330