ἐθλίβη γὰρ καὶ ἐχόλιασε, μεγάλως τὸ ἐβαρύνθη·ὅρκον ἐποίησεν ἀφιρόν, ποτὲ τὸν Παλαιολόγοννὰ μὴ τὸν τάξῃ βασιλέα, ἀφέντη μὴ τὸν ἔχῃ·ἀφότου μὲ τυραννικὴν ὑπόθεσιν ἀπῆρεντὴν βασιλείαν γὰρ τῶν Ρωμαίων, οὐ πρέπει νὰ τὸν ἔχῃἀφέντην οὐδὲ φίλον του, ἀλλὰ οὐδὲ συγγενῆν του.211 Ἀκούσων ταῦτα ὁ βασιλέας ἐκεῖνος ὁΠαλαιολόγος,μεγάλως τὸ ἐβαρύνθηκε, ἐθλίβην κ᾿ ἐχολιάσεν,κ᾿ εἶπεν ὅτι, ἂν εἶχεν ὁδὸν νὰ ἀπέρασεν στὴν Δύσιν,γουργὸν πολλὰ τὸν ἤθελεν χολιάσει γὰρ καὶ θλίψει·ἀλλὰ διατὸ εὑρίσκετον ἐτότε εἰς τὴν Πόλινὁ Βαλδουβῖνος ὁ βασιλέας κ᾿ εἶχεν τὴν ἀφεντίαν,οὐδὲν εἶχε τὴν δύναμιν στὴν Δύσιν νὰ ἀπεράσῃ.Ἀφότου γὰρ ἐκέρδισεν τὴν Κωνσταντίνου Πόλινκ᾿ ἐπέρασε στὸν Γαλατᾶν κ᾿ εἶχεν τὴν βασιλείαν,ἐποίησεν κ᾿ ἐφουσσάτεψε τῆς γῆς καὶ τῆς θαλάσσηςκι ἄρχισε μάχην φοβερὴν εἰς τὸν δεσπότην Ἄρτας.Κ᾿ ἐκεῖνος, ὡς ἦτον φρόνιμος, καλὰ ἐμετεχερίστη·τοὺς Φράγκους γὰρ ἐρρόγεψε, τὸν πρίγκιπα Γυλιάμονκαὶ τὸν ἀφέντην Ἀθηνῶν, ὁμοίως τοὺς Εὐριπιῶτες·μὲ ἐκείνους ἐβοήθηκεν κι ἀπέρασε τὴν μάχην.
Ποίημα · 1330