τὸ Λεῦτρον γὰρ κι ὁ Μυζηθρᾶς καὶ τῆς παλαίαςΜαΐνης,ἐδούλωσε τὰ Σκλάβικα κ᾿ εἶχεν τα εἰς θέλημάν του,καὶ περιεπάτει, ἐχαίρετον ἀπὸ ὅλον τὸ πριγκιπᾶτο,ὡσὰν τὸ ἐκατακύριεψεν καὶ ἀφεντέψε το ὅλον.208 Ἐν τούτῳ θέλω ἀπὸ τοῦ νῦν νὰ πάψω καὶ νὰ λέγωπερὶ τοῦ πρίγκιπα Ἀχαΐας ἐκείνου τοῦ Γυλιάμου,καὶ θέλω νὰ σὲ ἀφηγηθῶ περὶ τοῦ βασιλέωςκὺρ Θεοδώρου τοῦ Λάσκαρη, τοῦ βασιλέως Ρωμαίων,ὅπου ἦτον στὴν Ἀνατολὴν τοὺς χρόνους γὰρ ἐκείνους,διατὶ στὴν Πόλην εὑρίσκετον φράγκος γὰρ βασιλέαςκαὶ Παντουῆν τὸν ἔλεγαν, οὕτως τὸν ὠνομάζαν.
Ποίημα · 1330