κ᾿ ἐλάλησεν ὁ πετεινός, ἐκεῖνοι τοῦ κατέργουἐδῶκαν τὴν συρίστρα τους κ᾿ εὐθέως πάντα ὑπαγαίνουν.148 Καὶ ὅταν ἐξημέρωσεν κ᾿ ἐννόησεν ὁ Ρομπέρτος,ἐξύπνησεν καὶ εἶπαν του τὸ κάτεργον ἐδιάβη.Κι ὡς τὸ ἔμαθε εἰς πληροφορία ἄρχισε νὰ λυπᾶται·ἐνταῦτα ἐγνώρισεν καλὰ δημηγερσίαν τοῦ ἐποῖκαν,κι ὅσο τὸ ἐπληροφορέθηκεν κι ἀπείκασε τὸν δόλον,ἐγύρεψεν καὶ ηὕρηκεν βάρκαν τοῦ νὰ ναυλώσῃ·κι ὁ καπενάνιος τῶν Κορφῶν, διατὸ ἦτον ξενιασμένοςἀπ᾿ τὸν ἀφέντη τοῦ Μορέως τὸν μισὶρ Ντζεφρὲ ἐκεῖνον,ὥρισε καὶ ἐκράξασιν τῆς βάρκας τὸν ἀφέντην.Ὁρίζει, ἐπροφωνέθη τον ἀπάνω εἰς τὸ κορμί τουνὰ μὴν περάσῃ κάμποσως ἐκεῖνον τὸν Ρομπέρτον.Ἐκεῖνο γὰρ τὸ κάτεργο, ὅπου εἰς τὴν Κρήτη ἐδιάβη,ἔρριξεν ἕναν ἄνθρωπον στὸν ἅγιον Ζαχαρίανἐκεῖ ὅπου ἔνι σήμερον ἡ χώρα τῆς Κλαρέντζας·ἀπὸ τὸν δοῦκα ἐβάσταζεν ἐκεῖνον τῆς Βενετίαςπιττάκια εἰς τὸν μισὶρ Ντζεφρὲ τὸν ἀφέντην τοῦ Μορέως,δηλοποιοῦντα, γράφοντα δι᾿ ἐκεῖνον τὸν Ρομπέρτον,τὸ πότε ἐκατέλαβεν ἐκεῖ εἰς τὴν Βενετίανκαὶ πῶς τὸν ἐμποδίσασιν μῆνας δύο καὶ πλεῖον,καὶ πῶς πάλε τὸν ἔρριξεν εἰς τῶν Κορφῶν τὴν νῆσοντὸ κάτεργο τῆς Βενετίας, ὅπου εἰς τὴν Κρήτη ἐδιάβη.147 Στὴν Ἀνδραβίδα εὑρέθηκεν ὁ μισὶρ Ντζεφρὲς ἐτότε·κι ὡς τοῦ ἤφερε ὁ Βενέτικος ἐκεῖνα τὰ πιττάκια,τιμὴν μεγάλην τοῦ ἔδωκεν κ᾿ ἐφιλοδώρησέ τον,κράζει τὸν κιβιτᾶνον του ἐκεῖνον τῆς Ἀνδραβίδας·
Ποίημα · 1330
Ο ΓΟΔΟΦΡ. Α' ΒΙΛΛΑΡΔΟΥΪΝΟΣ ΒΑΪΛΟΣ ΜΟΡΕΩΣ (Δ΄)
Ἀνώνυμος (Χρονικόν τοῦ Μορέως) · Τὸ Χρονικὸν τοῦ Μορέως