τὸ πῶς ὁκάποιος βασιλέας - κὺρ Λέον τὸν ὠνομάζαν,φιλόσοφος ἦτον φοβερὸς καὶ προφητεῖες ἐποῖκεν -πολλὰ πράγματα ἔποικε ἐκεῖσε εἰς τὴν Πόλιν·ἄλλα ἐπληρῶσαν τὸν καιρὸν ὅπου ἔμελλε νὰ ἔλθουν,κ᾿ ἄλλα πάλε ἀναμένασιν νὰ ἔλθῃ ὁ καιρός τους.Λοιπὸν ἐκεῖ πλησίον ὀμπρὸς εἰς τὴν Ἁγίαν Σοφίανἔστηκεν κιόνιν φοβερόν, μέγα, ψηλὸν ὑπάρχει·γράμματα ἔποικεν γλυπτά, γράφουσιν ὡς σὲ λέγω·«Ἀπέδω ἐτοῦτο τὸ κιόνι ὀφείλουν ἐγκρεμνίσαιτὸν βασιλέα τὸν ἄπιστον τῆς Κωνσταντίνου Πόλης».Λοιπόν, ὡς φαίνει, ἄρχοντες, ἡ προφητεία ἐπληρώθη·ἀφῶν τὸ κιόνι ἔχετε κι αὐτὸν τὸν δημηγέρτην,πληρώσετε τὴν προφητείαν τοῦ φιλοσόφου ἐκείνου»·59 Τὸ ἀκούσει το οἱ ἄρχοντες μεγάλως τὸ ἐθαυμάσαν.ἀπὴρασι τὸν γέροντα τὸ κιόνι νὰ τοὺς δείξῃ·κι ἀφῶν ἀπῆλθαν εἰς αὐτὸ κ᾿ ἐπληροφόρεσάν τομεγάλως τὸ ἐθαυμάστησαν καὶ πάλε ἐχάρησάν το,διατὶ ηὗραν τὸ ἐπιδέξιόν τους τὸν ἄπιστον νὰ κρίνουν,ὡρίσαν γὰρ καὶ ἠφέραν τον κ᾿ ἐκεῖ τὸν ἀνεβάσαν,ἀπὸ τοῦ ὕψους τοῦ κιονίου κάτω τὸν ἐγκρεμνίσαν·οἱ δαίμονες ἐφάνησαν ποῦ ἀπῆραν τὴν ψυχήν του.60 Ἀφότου γὰρ ἐγίνετον τοῦ δημηγέρτη ἡ κρίσιςὅλοι οἱ μεγάλοι ἄρχοντες, οἱ πρῶτοι τοῦ φουσσάτου,εἰς τὸ παλάτι ἀπήλθασιν τοῦ βασιλέως ἐκείνου·βουλὴν ἀπῆραν ἑνομοῦ μικροί τε καὶ μεγάλοιτὸ πῶς νὰ πράξουν αἰσθητὰ περὶ τῆς βασιλείας.
Ποίημα · 1330