ἐκεῖσε εἰς τὸ ταξεῖδιν τους, εἰς τοῦ Χριστοῦ τὸν τάφον.51 Ἐνταῦτα ἀπῆλθεν εἰς αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς Ἀλέξιοςκαὶ εἶπεν οὕτως πρὸς αὐτούς, ἐπαρακάλεσέ τους·«Ἄρχοντες, φίλοι κι ἀδελφοί, συντρόφοι ἠγαπημένοι,ἐσεῖς ἐξεύρετε καλὰ τὸν φτόνον τοῦ διαβόλου,τὸ πῶς μᾶς ἐσκαντάλισε εἰς τὴν νεότητά μας.Λοιπὸν ἐγὼ εὑρίσκομαι εἰς ὅλα μου ἀρχικάρης,κι οὐδὲν ἔχω τὰ πράγματα ὅπου μοῦ κάμνουν χρεία,οὕτως ὡς πρέπει εἰς θέλημα διὰ τὸ ταξεῖδιν ἐτοῦτο.Καὶ ἄλλο πάλε σᾶς λαλῶ, πληροφορέθητέ το·ἀπὸ ἀφορμῆς τοῦ σκάνταλου ἐτούτου ὅπου ἐγινέτονοὐ προθυμοῦσιν οἱ Ρωμαῖοι νὰ ἐσμίξουν μὲ τοὺς Φράγκους·διὰ τοῦτο λέγω, πρὸς ἐσᾶς, ἀξιοπαρακαλῶ σας,νὰ ἔχω συμπάθειον ἀπὸ ἐσᾶς ἡμέρες δεκαπέντενὰ ὀρθώσω τὰ φουσσᾶτα μου καὶ νὰ σᾶς καταφτάσω».52 Οἱ Φράγκοι γὰρ τὸ ἐστέρξασιν, κινοῦσιν κ᾿ ὑπαγαίνουν·τὴν Ἡράκλειαν ἐπέρασαν· πάντα κοντὰ ἀναμένουνἐκεῖνον γὰρ τὸν βασιλέαν Ἀλέξιον τὸν Βατάτσην.Ἀκούσατε οἱ ἅπαντες, Φράγκοι τε καὶ Ρωμαῖοι,ὅσοι πιστεύετε εἰς Χριστόν, τὸ βάφτισμα φορεῖτε,ἐλᾶτε ἐδῶ νὰ ἀκούσετε ὑπόθεσιν μεγάλην,τὴν κακοσύνην τῶν Ρωμαίων, τὴν ἀπιστίαν ὅπου ἔχουν.Ποῖος νὰ θαρρέσῃ εἰς αὐτούς, ὅρκον νὰ τοὺς πιστέψῃ,ἀφῶν τὸν Θεὸν οὐ σέβονται, ἀφέντη οὐκ ἀγαποῦσιν;
Ποίημα · 1330