- εἶχον χωρικὸν τὸν λογισμὸν θαρρῶντα νὰ προκόψουν -τὲς πόρτες τῆς Πολέου ἐσφάλισαν καὶ φύλαξες ἐβάλαν·τοὺς Φράγκους ὅπου εὑρέθησαν ἐντὸς τότε τῆς Πόλης,εἰς τὸ σπαθὶ τοὺς ἔβαλαν, ὅλους τοὺς ἀπεκτεῖναν.Ἔδε ἀσέβειαν ποῦ ἔποικαν οἱ ἀσεβεῖς Ρωμαῖοιεἰς χριστιανοὺς ὀρθόδοξους κι ἀληθινοὺς ἀνθρώπους,ὅπου ἐκοπίασαν κ᾿ ἔβαλαν τὸν βασιλέαν ἐκεῖνονεἰς τὸ σκαμνὶ τῆς βασιλείας ὅπου τὸ εἶχεν χάσει.Ὁ Θεὸς γὰρ ὁ εὔσπλαχνος, ὁ δίκαιος εἰς τὰ πάντα,εὐδόκησεν ἡ χάρη του ἐτότε εἰς τὸν φόνον ἐκεῖνον,ὅτι κανεὶς εὐγενικὸς ἀπὸ τοὺς πλούσιους Φράγκους,οὐδὲν ηὑρέθηκεν τινὰς ἐκεῖ εἰς τὴν Πόλι ἀπέσωμόνον καὶ ἄνθρωποι φτωχοί, τεχνῖτες ὑποχέροι.Τὰ γὰρ φουσσᾶτα τῶν Φραγκῶν ὅπου ἔστηκαν ἀπέξωτῆς χώρας Πόλεως, σέ λαλῶ, ὡσαν σὲ τὸ ἀφηγοῦμαι,τὸ ἀκούσει, ἰδεῖ τὴν ταραχήν, τὸν σουγλισμὸν τοῦ φόνου,τὸν θόρυβον καὶ τὰς φωνὰς ἐκεινῶν ποῦ ἐσκοτῶναν,εὐθέως γοργὸ ἀρματώνονται πεζοὶ καὶ καβαλλάροι·ἐπιάσαν γὰρ ἐκ τοὺς Ρωμαίους, ἠρώτησαν τὸ πρᾶγμα,τὸ πῶς ἐγίνη ἡ ἐναρχία, τὴν ἐποιῆσαν οἱ Ρωμαῖοι,τὴν ἀπιστίαν ὅπου ἔποικαν ἀρτίως εἰς τὸν λαόν μας.Κ᾿ ἐκεῖνοι ὅπου τὸ ἐξεύρασιν ἐπληροφόρησάν τουςτὸν τρόπον καὶ τὴν ἀφορμήν, τὸ εἰς τί σκοπὸν τὸ ἐποῖκαν.48 Ἀκούσων ταῦτα οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ φράγκικου φουσσάτου,τοὺς Βενετίκους ἄφησαν τὴν θάλασσαν φυλάττουν,καὶ πλεῖστον ἕτερον λαὸν πάλε ἀπὸ τὴν στερέαν·κι ὁ ἄλλος ἕτερος λαὸς τοῦ πλήθους τοῦ φουσσάτουἐδῶκαν τὰ σαλπίγγια τους, τὰ φλάμουρα ἐξαπλῶσαν,τὰ ἀλάγια ἐχωρίσασιν, πεζοὶ καὶ καβαλλάροι.
Ποίημα · 1330