44 Μετὰ βουλῆς καὶ ὁρισμοῦ κὺρ Σάκη τοῦ Βατάτσηἐστέψασιν διὰ βασιλέαν Ἀλέξιον τὸν υἱὸν του.Ἐν τούτῳ ἐσυμβουλεύτησαν μετὰ τὸν βασιλέα.45 Ἀφότου γὰρ ἐστέψασιν Ἀλέξιον τὸν υἱόν τουδιὰ ἀφέντην καὶ βασιλέα ὅλης τῆς Ρωμανίας,οὐδὲν ἐπέρασε ποσῶς ἕνας μῆνας σωζᾶτος- καθὼς εὑρίσκεται ἀπὸ ἀρχῆς τὸ γένος τῶν Ρωμαίωνεἰς δολιότητα πολλὴν κ᾿ εἰς ἀπιστίες μεγάλες -τινὲς ἀπὸ τοὺς ἄρχοντες, τοὺς πρώτους τῆς Πολέου,ἀπῆλθαν εἰς τὸν βασιλέα Ἀλέξιον τὸν Βατάτσην,καὶ λέγουσι οὕτως πρὸς αὐτόν· «Δέσποτα, βασιλέα,ἀφῶν ἐπρόσταξεν ὁ Θεὸς κ᾿ ἔχεις τὴν βασιλείαν σου,τί σὲ ἤφερεν, ἀφέντη μας, εἰς τὴν Συρίαν νὰ ἀπέλθῃς;τὸ διάστημα ἔνι πολὺ ἐδῶθεν στὴν Συρίαν,οἱ ἔξοδες, τὰ πλευτικὰ πολὺ θέλουν κουστίσει·καὶ ἄλλο μεγαλιώτερον, πολλάκις καὶ χαθοῦμενστὰ πέλαγα τῆς θάλασσας, θέλεις εἰς τὴν στερέαν.Ἐτοῦτοι οἱ Φράγκοι, ὅπου θεωρεῖς, πολλὰ εἶν᾿ θεληματάροι.ὁμοίως κ᾿ ἐλαφροκέφαλοι, ὅτι τοὺς δόξῃ, κάμνουν·ἂς τοὺς ἀφήκωμε νὰ ὑπᾶν εἰς Θεοῦ τὴν κατάραν,καὶ ἡμεῖς ἂς ἀπομείνωμεν ἐδῶ στὰ ἰγονικά μας».Ὁ βασιλεύς, ὡς νεούτσικος καὶ ἀπαίδευτος τοῦ κόσμου,γοργὸν ἐσυγκατέβηκεν εἰς τὴν βουλὴν ἐκείνην.Εἶπαν· «Καὶ πῶς νὰ ἔχῃ γενεῖ, νὰ τοὺς ἀποφληθοῦμε;» -«Ἂς τοὺς ἀφήκωμε ἀκομὴ κανέναν μῆναν πλέον·τὲς διοίκησες ὅπου βαστοῦν νὰ τὲς ἔχουν ἐξοδιάσει,κι οὕτως νὰ ποιήσωμε ἐναρχίαν νὰ τοὺς ἔχωμε ἐξαλείψει».Καθὼς τὸ ἐσυμβουλεύτησαν, οὕτως καὶ τὸ ἐπληρῶσαν.47 Ἀφῶν ἐπλήρωσε ὁ καιρός, κανένας μῆνας, δύο,
Ποίημα · 1330