ἀφότου ἐγένετον ἐκεῖνο τὸ πασσάτζο,τὸ ἔτος ἐτότε ἔτρεχεν τὸ ἀπὸ κτίσεως κόσμουἕξι χιλιάδες, λέγω σε, κ᾿ ἑφτὰ ἑκατοντάδες,καὶ δεκαέξι μοναχοὺς χρόνους εἶχεν τὸ ἔτος,οἱ κόντοι ἐκεῖνοι ἑνώθησαν, ὅπερ ἐδῶ ὀνομάζω,κι ἄλλοι μεγάλοι ἄνθρωποι ἐνῷ ἦσαν ἐκ τὴν Δύσιν·ὅρκον ἐποίησαν ὁμοῦ καὶ τὸν σταυρὸν ἀπῆραν,ὅπως ὁμοῦ περάσωσιν εἰς τῆς Συρίας τὰ μέρη,ἐκεῖσε εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, εἰς τοῦ Κυρίου τὸν τάφον.Ὁ πρῶτος ἦτον ὁ Παντουής, κόντος ἦν τῆς Φιλάντρας·τὸν δεύτερον ἐλέγασιν τὸν κόντον τῆς Τσαμπάνιας·τὸν τρίτον γὰρ ὠνόμαζαν τὸν κόντον τῆς Τουλούζας.Τὸ δὲ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ καὶ τῶν φλαμουραρίων,ὅπου ἤσασιν εἰς τὴν βουλὴν καὶ εἰς τὸ ταξεῖδι ἐκεῖνο,οὐκ ἠμπορῶ νὰ τοὺς εἰπῶ διὰ τὴν πολυγραφίαν.Βουλὴν ἀπήρασιν ὁμοῦ οἱ κεφαλᾶδες ὅλοιτὸ ποῖον νὰ ποιήσουν κεφαλὴν ἀπάνω εἰς τὰ φουσσᾶτα.Ἐν τούτῳ ἀποδιαλέξασιν τὸν κόντον τῆς Τσαμπάνιας,διατὶ ἦτον εὐτροπώτερος κ᾿ εἰς τ᾿ ἄρματα ἐπιδέξιος·ἐκεῖνος ἦτον νεούτσικος, χρονῶν εἰκοσιπέντε·καὶ διὰ τὴν παρακάλεσιν ὅλων τῶν κεφαλάδωντὸ ὀφφίκιον ἐπαράλαβε, μὲ προθυμίαν τὸ ἐπῆρε.Ἐνταῦτα ἀπήρασιν βουλὴν ὅτι νὰ ἀπελθοῦσιν,ὁ κατὰ εἷς εἰς τὸν τόπον του διὰ νὰ οἰκονομηθοῦσι·εἰς τὸν ἐρχόμενον καιρόν, εἰς τὸ ἔμπα τοῦ ἀπριλίου,
Ποίημα · 1330