Αἰσχύλος

Ὁ Αἰσχύλος (~525 – 456 π.Χ.) γεννήθηκε στήν Ἐλευσίνα καί εἶναι ὁ ἀρχαιότερος τῶν τριῶν τραγικῶν ἀπό τούς ὁποίους σώζονται ὁλόκληρα ἔργα. Πολέμησε στόν Μαραθῶνα — ὅπου σκοτώθηκε ὁ ἀδελφός του Κυναίγειρος — καί πιθανότατα καί στή Σαλαμῖνα· τό ἐπιτύμβιό του, πού ἡ παράδοση θέλει γραμμένο ἀπό τόν ἴδιο, μνημονεύει μόνο τή συμμετοχή του στή μάχη καί οὔτε μία ἀπό τίς τραγῳδίες του.

Ἔγραψε περίπου ἐνενήντα δράματα καί κέρδισε δεκατρεῖς φορές. Ἡ συμβολή του στή μορφή τοῦ εἴδους εἶναι θεμελιώδης: κατά τόν Ἀριστοτέλη πρόσθεσε τόν δεύτερο ὑποκριτή, μειώνοντας τόν ρόλο τοῦ χοροῦ καί κάνοντας γιά πρώτη φορά δυνατή τή δραματική σύγκρουση ἀντί τῆς ἀφήγησης. Ἔγραφε συνδεδεμένες τριλογίες, ὅπου ἡ ἴδια ἐνοχή διατρέχει τρεῖς γενιές — καί ἡ «Ὀρέστεια» (458 π.Χ.) εἶναι ἡ μόνη τριλογία πού σώθηκε ἀκέραιη ἀπό τήν ἀρχαιότητα.

Ἡ γλῶσσα του εἶναι πυκνή, τολμηρή στίς σύνθετες λέξεις καί στίς εἰκόνες, συχνά σκοτεινή — ὁ Ἀριστοφάνης στούς «Βατράχους» τόν βάζει νά καυχιέται γι᾽ αὐτό ἀκριβῶς ἀπέναντι στόν «εὔκολο» Εὐριπίδη. Τά θέματά του εἶναι ἡ ὕβρις καί ἡ τίση, ἡ κληρονομική κατάρα, καί προπάντων ἡ μετάβαση ἀπό τήν αἱματηρή ἀνταπόδοση στόν θεσμό: οἱ «Εὐμενίδες» τελειώνουν μέ τήν ἵδρυση τοῦ Ἀρείου Πάγου, δηλαδή μέ τή γέννηση τοῦ δικαστηρίου ἐπί σκηνῆς. Πέθανε στή Γέλα τῆς Σικελίας τό 456 π.Χ.